Przedsiębiorcy mogą rozliczać koszty związane z samochodem osobowym w obszarze leasingu operacyjnego (bieżącego) albo leasingu kapitałowego (finansowego). Wprawdzie prawo podatkowe nie reguluje rozdziału tych dwóch postaci finansowania, to rozbieżności pomiędzy nimi posiadają kluczowe znaczenie dla określonych następstw podatkowych.
Leasing finansowy cechuje się tym, iż do kosztów uzyskania dochodów zalicza się jedynie część odsetkową rat leasingowych oraz łagodzi się u używającego (przy samochodach osobowych sumę nie większą niż odpowiednik 20 tys. euro), natomiast w leasingu operacyjnym auto amortyzuje finansujący, a korzystający zalicza do wydatków opłaty leasingowe (opłata wstępna, raty leasingowe). Ponadto w obu przypadkach do wydatków uzyskania dochodów zalicza się koszty eksploatacyjne (kupno paliwa, oleju silnikowego), koszty oględzin technicznych i reperacji, składki ubezpieczeniowe (w granicach pułapu, tj. w części obejmującej na równowartość 20 tys. euro), jeśli na zasadzie umowy koszt ponosi korzystający. Mimo iż w leasingu operacyjnym auto osobowe nie jest majątkiem korzystającego, to nie obowiązuje go pułap ograniczający możliwość zaliczenia wydatków do kosztów wynikający z wymnożenia liczby faktycznie przebytych kilometrów oraz obowiązującej opłaty za kilometr przebiegu (nie trzeba prowadzić ewidencji przebiegu pojazdu).
Obostrzenia, które występują w sytuacji nabycia samochodów osobowych w obrębie leasingu, pojawiają się również w podatku od towarów oraz usług. Podatnicy użytkujący auto osobowe mogą odliczyć 60%, jednak nie więcej niż 6000zł podatku VAT policzonego od płatności leasingowych (czynszu, rat oraz innych opłat wynikających z zawartej umowy). W sytuacji leasingu operacyjnego, VAT można potrącić od faktur co miesiąc stworzonych, zaś w sytuacji leasingu finansowego od faktury sporządzonej na całą wartość w chwili wydania przedmiotu. Obostrzenie w potrąceniu VAT w wielkości 60% kwoty podatku wykazanej w rachunku (nie więcej niż 6000zł) nie stosuje się do pozostałych kosztów powiązanych z korzystaniem z auta np. wydatki na reperacje, remonty (z wyjątkiem kupna paliwa, które nie podlega potrąceniu VAT).
Po zakończeniu umowy leasingu operacyjnego, częstokroć biznesmeni korzystają z możliwości wykupu przedmiotu. Ważność podstawowa określa się podług ogólnych norm, zgodnie z którymi za wartość podstawową środka trwałego w sytuacji wykupu po zakończeniu umowy leasingu, uważa się koszt nabycia wynikający z faktury dokumentującej kupno, zwiększona o niepodlegający potrąceniu VAT.